Uzay Ortamının İnsan Vücudu Üzerindeki Etkileri Güney Galler Üniversitesi’nde insan fizyolojisi uzmanı olan Prof. Damian Bailey, uzayın insanlık için en zorlu ortam olduğunu belirtiyor. Vücudumuzun, bu aşırı koşullara uyum sağlamak…
Güney Galler Üniversitesi’nde insan fizyolojisi uzmanı olan Prof. Damian Bailey, uzayın insanlık için en zorlu ortam olduğunu belirtiyor. Vücudumuzun, bu aşırı koşullara uyum sağlamak için evrimleşmediğini vurguluyor.
Astronotlar, uzayda olduklarında başlangıçta rahatlatıcı bir his yaşadıklarını belirtiyorlar. Kalbin daha az çalıştığını, kas ve kemiklerin daha az zorlandığını ve yer çekimsiz ortamda süzüldüklerini ifade ediyorlar.
Mikro yer çekimi ortamında kaslar neredeyse hiç kullanılmadığı için astronotların kas ve kemik kütlesi hızla azalıyor. Bu durum, astronotların her ay %1’in üzerinde kas ve kemik kaybetmelerine neden oluyor ve hızlandırılmış yaşlanma sürecine benziyor.
Mikro yer çekimi, vücut sıvılarının dağılımını değiştirerek yüzde şişkinlik, beyin içinde basınç artışı ve gözlerde görme sorunlarına yol açabiliyor. “Uzay uçuşuna bağlı nöro-oküler sendrom” adı verilen bir durum gelişebiliyor ve uzun süreli etkileri olabileceği belirtiliyor.
Uzayda yukarı, aşağı veya yan kavramlarının olmaması denge sisteminin bozulmasına neden olabiliyor. Dünya’ya dönüşte, tekrar yer çekimine alışmak ve dengeyi yeniden kazanmak zorlayıcı olabiliyor. Astronotlar, bu durumlarla başa çıkmak için yoğun fiziksel rehabilitasyon sürecine giriyorlar.
Prof. Bailey’ye göre, uzun süreli uzay görevleri vücutta geri dönüşü olmayan etkilere neden olabilir. Bu nedenle astronotların sağlığı ve güvenliği için bu etkilerin detaylı bir şekilde araştırılması ve çözüm yolları bulunması önem taşıyor.
